آنها به قنبر مىدهند ، امام ( ع ) ، ابن‌عباس را براى گفت‌وگوى بيشتر با خوارج و پاسخگويى به آنان ، به نزدشان مىفرستد . « 1 » آموزه‌ها و اقوال امام على ( ع ) خطاب به قنبر براساس برخى روايات ، امام على ( ع ) ، آموزه‌هايى را براى قنبر بيان مىكند ؛ از جمله شيخ كلينى و شيخ صدوق ، در روايتى كه پيش‌تر نقل شد ، از امام صادق ( ع ) ، چنين نقل كرده‌اند : كان قنبر غلام علي يحبّ عليّاً ( ع ) حبّاً شديداً . فإذا خرج عليٌّ ( ع ) خرج على أثَرِه بالسيف ، فرآه ذات ليلةٍ فقال : يا قنبر ما لكَ ؟ قال : جئتُ لأمشيَ خلفَك يا امير المؤمنين . قال : وَيحَك ! امِن اهل السماء تَحرُسُني ام من اهل الارض ؟ قال : لا بل من اهل الارض . فقال : انّ اهل الارض لا يستطيعون لي شيئاً الا بإذن الله من السماء ، فارجِع ! فرَجَعَ » . « 2 » قنبر ، غلام على ( ع ) ، حضرت را بسيار دوست مىداشت و زمانى كه على ( ع ) [ از منزل ] خارج مىشد ، او نيز با شمشير به دنبال ايشان مىرفت . شبى آن حضرت ، قنبر را ديد و فرمود : « اى قنبر ! چه شده است ؟ » قنبر گفت : « پشت سر شما آمده‌ام اى اميرمؤمنان ! » . حضرت فرمود : « آيا تو از دست اهل آسمان يا اهل زمين از من

--> ( 1 ) ر . ك : مناقب اهل البيت ، على بن محمد الجلابى ( ابن المغازلى ) ، 1427 ه . ق ، صص 481 و 482 . ( 2 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 59 ؛ و نزديك به اين روايت در : التوحيد ، ص 338 .